Pare zastanawiajacych kwestji :
-Jaki wplyw maja na lufe broni (w tym przypadku HK usp t.45 ACP)?
-jak z balistyka takich pociskow ?
-czy moze to byc alternatywa dla olowianych pociskow?
![Question :?:](./images/smilies/icon_question.gif)
w zależności od stopu, osiągalne jest topnienie nawet w 95C - sam robiłem "cynowanie" PCB we wrzątku stopem Lichtenbergalikker_runner pisze:Pytanie jak wygląda kwestia odprysków przy strzelaniu cynkiem w blachy.
Bizmut z cyną - zupełnie nie nadaje się na pociski do luf gwintowanych, bo temperaturę topnienia ma dużo niższą niż ołów - nawet 140C jest osiągalne (eutektyka) a max. to 270C samego bizmutu. Zasmaruje lufę że szkoda gadać.
Oczywiście masz rację, że ilość ołowiu umieszczana przez ludzi w kulochwycie jest o kilka rzędów wielkości większa, niż np wystrzeliwana na polach czy w lasach przez myśliwych.likker_runner pisze: Odnośnie strzelnic - właśnie one są (po polujących przy uzyciu śrutu ołowianego) najpoważniejszym źródłem zanieczyszczenia ołowiem strzeleckim. To kwestia przerobu - na strzelnicy jeden trening pistoletowy to 100 - 200 pocisków 125gn. Myśliwy w łowisku oddaje np. 50 strzałów rocznie, a do tego pocisk zostaje w tuszy (chyba że ktoś strzeli lisa pociskiem przelatującym na wylot żeby minimalnie skórę uszkodzić). Nawet zresztą jak pocisk przeleci, to ołów jest ciągle jako tako zamknięty w miedzianym płaszczu. Za to na strzelnicy pociski ulegają deformacjom w kulochwycie, kolejne uderzają w poprzednie aż do poważnej fragmentacji.
a po czym poznałeś że ten ołów jest nadtopiony a nie np zestrugany ?likker_runner pisze:Osobiście miałem w lufie nadtopiony ołów przy prędkości pocisku 1200fps. Po prostu w ferworze zawodów nie dopilnowałem należytego zmiękczenia bądź usunięcia nagaru z czarnego prochu. Rezultatem były skośniki na 100m i tajemnicze pudła na dalszym dystansie.,
Dyskusja i tak czysto akademicka , bo biorąc pod uwagę tylko cenę stopu, to pocisk np do 9x19 o wadze 8 gramów, kosztowałby jakieś 1,20 złlikker_runner pisze:
Dlatego nie bardzo mam zaufanie do wynalazków z temperatura topnienia 200 stopni. Może w idealnych warunkach nie będzie lutowania lufy, ale powyżej pewnego zabrudzenia nagarem rzecz pójdzie lawinowo.
Trap i skeet rzeczywiście są większym problemem niż strzelania kulowe.likker_runner pisze: Odzyskiwanie ołowiu ze strzelnic - w przypadku trapa czy skeetu może być to problematyczne. Przesiewanie piachu też nie zapewnia 100% skuteczności - najmniejsze drobiny zostaną, łącznie z pokruszonymi tlenkami. Dlatego gdyby chcieć odzyskiwać cały ołów, należałoby piach przesiewać co jakiś czas celem odzyskania większych drobin metalicznych (które można przetopić na pociski), a raz na rok czy dwa flotacyjnie oddzielać mniejsze fragmenty i tlenki.
Kaczki mają głupi zwyczaj połykania kamyków z dna zbiornika wodnego żeby rozcierać pokarm w żołądku, skoro nie mają zębów trzonowych. Dlatego doskonale przerabiają nieszkodliwy ołów metaliczny ze śrutu na związki rozpuszczalne w wodzie.
Po tym, że miał formę zastygniętych małych kropelek na krawędzi bruzdy gwintu.donpablos pisze: a po czym poznałeś że ten ołów jest nadtopiony a nie np zestrugany ?
W sensie księgowym problem byłby zredukowany, bo można w ten sposób odzyskać większość ołowiu (wagowo). Tym niemniej jeżeli coś w ogóle miałoby zanieczyszczać ekosystem ołowiem, to właśnie te rzeczy których nie odzyskamy przez przesiewanie - drobne fragmenty o dużej (względem wagi) powierzchni oraz pył tlenków.donpablos pisze: O 100% skuteczności to nawet nie pomyślałem, ale podejrzewam że przy częstym przesiewaniu dałoby się problem zasadniczo zredukować (w zakresie kulochwytu)
likker_runner pisze:Po tym, że miał formę zastygniętych małych kropelek na krawędzi bruzdy gwintu.donpablos pisze: a po czym poznałeś że ten ołów jest nadtopiony a nie np zestrugany ?
W sensie księgowym problem byłby zredukowany, bo można w ten sposób odzyskać większość ołowiu (wagowo). Tym niemniej jeżeli coś w ogóle miałoby zanieczyszczać ekosystem ołowiem, to właśnie te rzeczy których nie odzyskamy przez przesiewanie - drobne fragmenty o dużej (względem wagi) powierzchni oraz pył tlenków.donpablos pisze: O 100% skuteczności to nawet nie pomyślałem, ale podejrzewam że przy częstym przesiewaniu dałoby się problem zasadniczo zredukować (w zakresie kulochwytu)
likker_runner pisze:To był dość ekstremalny przypadek - lufa 34", odtylcowy karabin i czarny proch w kalibrze .45-90. Do tego używałem o wiele za miękkich pocisków z małą ilością cyny, bo innych nie miałem.
Odnośnie mikro cząsteczek, to wielu zapomina o spłonkach ze styfninianem ołowiu - alternatywy sa albo korozyjne (chloran potasu) albo dają nierówny zapłon (DDNP). Nie sądzę żeby sam pocisk tak znowu sypał ołowiem w powietrze. Zresztą na wszystko są normy, w tym na zawartość ołowiu nie szkodzącą organizmom żywym. W końcu rudy ołowiu to zupełnie naturalne skały, podejrzewam że w zwykłym granicie czy innym piasku też są jakieś niezerowe stężenia ołowiu, zupełnie naturalnego. Zresztą taki np. wungiel też zawiera sporo metali ciężkich, w tym znacznie gorszej od ołowiu rtęci czy uranu i jego produktów rozpadu (rad generujący radon). I nikt nie cacka się jakoś specjalnie z popiołem - a tego są miliony ton rocznie.
Dlatego nie ma co popadać w przesadę.
Cynk jest prawie o połowę lżejszy od ołowiu o tej samej objętości - to spory minus,azmoda pisze:Co prawda nie odlewane samodzielne, ale trochę w temacie:
https://www.thetruthaboutguns.com/2016/ ... c3-zclean/